Communicatiebureau
Nieuws
Antwoorden
Portfolio
Prijzen
Kortlandt
Contact
Arkcommunicatie
Adriaan Kortlandt Nieuws
Autobiografie
Foto's
Historie
Contact
Adriaan Kortlandt Nieuws

 

 

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++

28-04-08   Kortlandt een van de belangrijkste Nederlandse gedragsbiologen volgens Koninklijke Nederlandse Akademi van Wetenschappen

Brief d.d. 28 april 2008 van KNAW aan de heer Kortlandt van
Prof. dr. J.W.M. van der Meer namens het bestuur Natuurkunde

Geachte heer Kortlandt,

Met genoegen informeert het bestuur van de Afdeling Natuurkunde van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen u over het resultaat van het onderzoek naar uw wetenschappelijk werk. Het bestuur heeft dit onderzoek ingesteld naar aanleiding van uw verzoek om hierover een oordeel te vellen. [...]

Voor het onderzoek naar uw wetenschappelijk werk heeft het bestuur vier vooraanstaande wetenschappers uit het Nederlandse biologische veld gevraagd om hun visie te geven op uw werk. Zonder uitzondering waren de visies positief en het bestuur sluit zich aan bij hun oordeel.

U wordt zonder twijfel gerekend tot de belangrijkste Nederlandse gedragsbiologen van de afgelopen eeuw, waarbij uw eigen, duidelijk herkenbare, soms kleurrijke, en nog steeds relevante bijdrage op het gebied van diergedrag geroemd wordt.

Uw aalscholverwerk, inclusief de oversprongbeweging en instinkt hierarchie, wordt nog steeds in de vakliteratuur geciteerd en behoort tot de fundamenten van de motivationele ontleding van diergedrag. Uw nadruk op motivatie als relatief autonoom proces, dus niet volledig verklaard door bekrachtiging van buitenaf (zoals vaak aangenomen), blijft van belang en zal, naar de voorspelling van experts, waarschijnlijk op een gegeven moment in de hersenwetenschappen de kop weer opsteken. Het idee dat motivaties met elkaar in strijd kunnen zijn en naar voorrang streven blijft nog steeds opduiken. Uw inzichten op dit gebied waren zowel modern als elegant. De door de Akademie gevraagde wetenschappers spreken de hoop uit dat als de wetenschap naar deze benadering terugkeert het niet gebeurt door het wiel opnieuw uit te vinden, maar in verwijzing naar uw eerdere inzichten.

Het is bekend dat studenten vroeger graag naar uw colleges kwamen vanwege uw enorme ervaring met dieren en uw unieke combinatie van kennis die zowel de ethologie, psychologie, filosofie archeologie en ecologie met elkaar in verband bracht. We spreken tegenwoordig graag over interdisciplinaire benaderingen, en uw benadering is daar een prachtig voorbeeld van.

Na uw aalscholverswerk bent u overgestapt op onderzoek aan chimpansees, waarin u ook een echte voortrekker was. Want alhoewel dit werk nu is overschaduwd door dat van onderzoekers die jaren in het veld doorbrengen en dus een meer gedegen kennis van hun populaties opbouwen, was er vóór de expedities die u in de vijftiger jaren ondernam eigenlijk nauwelijks iets over wilde mensapen bekend. U begon dit onderzoek nog voordat Dr. Goodall en Dr. Nishida voet in Afrika gezet hadden en u was ook de eerste die een expirimentele benadering in het veld toepaste. Uw `panterproef` is een klassieker, die nog steeds in wetenschappelijke artikelen genoemd wordt. In feite zijn er ook nu nog maar weinig onderzoekers die expirimenteel veldwerk aan primaten doen.

U wordt gezien als een originele en gedreven denker (en doener), die veel betekend heeft voor zowel de motivationele ontleding van het diergedrag en de primatologische traditie binnen en buiten Nederland. Een reputatie die onderstreept wordt door het toegekend krijgen van internationale prijzen, zoals de Jean-Marie Delward prijs in 2005 en lidmaatschappen zoals de AAAS Fellow in 1981. [...]


27-01-08  Adriaan Kortlandt vecht voor wetenschappelijke waarheid
Zondag 27 januari 2008 vierde Adriaan Kortlandt zijn negentigste verjaardag met een lezing over zijn aalscholveronderzoek en een filmvertoning van zijn apen-expedities in de collegezaal van Artis voor familie, vrienden, oud-collega's en oud-studenten. Uit het vurig betoog bleek dat hij nog altijd vecht voor eerherstel. Zijn gedwongen vertrek bij de universiteit van Amsterdam (door politieagenten de collegezaal uitgezet) eind jaren zestig en de tegenwerking die hij daarna ondervond van collega-wetenschappers lees meer >>

++++++++++++++++++++++++++++++++++

15-11-06  Voordracht van professor dr Adriaan Kortlandt op de Nederlandse Vereniging van Gedragsbiologen (NVG) bijeenkomst november 2006
Carel ten Cate: "Professor Kortlandt behoort tot de eerste generatie van onderzoekers van diergedrag. De eerste publicatie van Kortlandt stamt uit 1938 en ging over het gedrag en de geluiden van de aalscholver (Ardea 27, 1-40). Hij is nog steeds actief in het verspreiden van zijn ideeën en er zijn heel weinig mensen van wie de activiteiten zich over zo’n lange periode (70 jaar) uitstrekken. In de genoemde en volgende publicaties over het aalscholveronderzoek ontwikkelde hij een aantal concepten waaronder dat van ‘oversprong’ en de ‘hiërarchie van instincten’. Deze onderwerpen stonden in de beginjaren van het vakgebied sterk in de belangstelling, hoewel ze geen belangrijk thema meer in de moderne gedragsbiologie vormen. In latere jaren richtte zijn onderzoek zich op het gedrag van wilde chimpansees.
Voor dit pionierende onderzoek ontving hij onder meer de ‘Jean-Marie Delwart Award’ in 2005. Van begin af aan was Kortlandt’s werk er op gericht om een brug te slaan tussen de psychologie en de biologie. Zoals uit de samenvatting van zijn verhaal naar voren komt, en ook valt te lezen in de voorpublicatie van zijn biografie "Aalscholvers, apen en aapmensen", voelde hij zich door collega’s uit de beginjaren van de ethologie gedwarsboomd, waardoor naar zijn mening zijn denkbeelden niet de erkenning heeft gekregen die het verdient. Gezien de indrukwekkende loopbaan van Kortlandt en zijn wens om zijn werk onder de aandacht van de hedendaagse gedragsbiologen te brengen vond het NVG bestuur het gepast hem daarvoor op de NVG bijeenkomst de gelegenheid te geven. Hij deed dit op geheel eigen wijze, zoals ook uit de samenvatting naar voren komt."

Speech Dr. A. Kortlandt (Prof. Em., Uva) -
Research on instincts in cormorants
The cormorant research programme was initiated in 1935 when I was an amateur photographer and further developed since 1936 as a university freshman. This bird was chosen because it was behaviourally the most observable, the most vocal and the most highly organized species available to me in Holland. The field work was interrupted in 1941 due to the circumstances under German occupation and the irregular zoo observations were ended about 1989. The field observations on behaviour were conducted from plywood towers of 4, 8 and 12 meter high, the latter with a rotating mini-cabin on the top and a mini-sleeping cabin on the ground in which I lived for five months in the most succesful season in 1939, coming and leaving only in darkness. By this technique 34 family histories of mostly recognisable individuals were recorded within observation distances of 2-6 meters. From the start my scientific aim was to break through the blind wall around animal ethology and to build a conceptual bridge to human developmental and medical psychology following Freud (1905) and Ch. Bühler (1933). Therefore I took a multidisciplinary university programme including developmental and psychoanalytical psychology, ethology, 8 physical and social geography, and some anthropology. My main teachers were (in behavioural biology) A.F.J. Portielje and N. Tinbergen, and (in the psychosciences, most important) the then famous psychiatrist H.C. Rümke. The results were (years of publication): (1) 1938-’40: Displacement activities, hierarchy of instincts, ascending integration in ontogeny, homosexual derivatives of male and female patterns, differences between "love" and "sex", and what Tinbergen later called "the four whys"(1951). (2) 1942: Population analysis; 1943: Naturalistic philosophy. (3) 1949: PhD thesis: Further elaboration, medical aspects, temperamentology, one case history. (4) 1955: A revised concept of instinct in vertebrates, i.e. the main realisation of my aim since 1936. (5) p 1953, 1959;1995: Clarifications; updated summary of 1949. In 1940 G.P. Baerends discovered a hierarchy of drives in a species of digging wasps. It was only one half of my concept because insects are transformed by metamorfosis, rather than by gradual ontogenetic development. He knew my concept but in his PhD thesis he did not mention my priority and instead stated "dat men zich van de hierarchische bouw van het systeem der inwendige faktoren niet genoeg bewust geweest is", without any reference (1941, p. III- IV). In 1942 N. Tinbergen endorsed this against his better knowledge (p.54-59). The same followed in 1951 (p. 104) even though he agreed with the ontogenetic half of my hierarchy concept on p. 136-137 and p. 140-141. That was inconsistent. Since then both authors and their Leiden-Groningen school have almost totally ignored all my further contributions to ethology until now, except on the concept of displacement which was discovered and published independently by myself in 1938 and by Tinbergen in 1939. The causes of these omissions may have been: (1) philosophical and/or religious considerations, (2) human psychology is too dificult and too broad for animal lovers if they are not advised on choosing subjects, and (3) competitive exclusion in research and academic reputations. The controversy reached the end of the line when R.A. Hinde in 1957 wrote an abusive comment on my paper of 1955 without quoting anyting of my positive factual evidence, and the situation deteriorated further around 1972 when Baerends got involved in the governance of my university department, UvA. In 1960 I switched to chimpanzee wildlife research and to the African ape-hominid evolutionary furcation. This was possible due to my earlier geographic study and extensive grants mainly from foreign institutions. In the meantime my university department was abolished. A sad ending of a unique behavioural research laboratory inside a zoo, with a tradition of about 80 years. I emigrated to the UK when my first wife died in 1989. At that time my friend and "sparring partner" Niko Tinbergen was already too ill to be involved in scientific talks, but I had an opportunity shortly before he died to say a sad farewell and thank you for all, which he appreciated. Since 2004 I have been writing my scientific autobiography. I hope it will help to bridge the gap between behavioural biology and the psychosciences, similar to some research in the USA and Canada. Perhaps there is some hope that, after a delay of about 70 years, my ideology will now be accepted among Dutch behavioural biologists. That would contribute to improve the quality of medical sciences, psychology, pedagogics and sociology. To illustrate this point: In the development of instinctual hierarchies, conditioning processes play a role. Smoking and obesity are estimated to cause in the Netherlands 45.000 deaths annually. Any serious comments on this abstract will be appreciated.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

06-12-05  Jean-Marie Delwart Award voor Adriaan Kortlandt
The Jean-Marie Delwart Award in Ethology & Cultural Anthropology has been shared this year (2005) by Professor Adriaan Kortlandt of the Amsterdam University and by Professor Frédéric Joulian of the Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales de Marseilles (CNRS) and Associate Fellow of the Collège de France. The works of these two laureates show a remarkable convergence in the comparative study of Primates and Man and their respective cultural potentialities. Kortlandt studied Primates in the perspective of the emergence of Hominidae within the geographical and ecological context of East Africa; Joulian for his part is studying West African Prmiates in an original perspective uniting Préhistorical Archeology, Ethology and Cultural Anthropology. Their works are complementary trough they were conducted about half a century apart. Klik hier om naar de JMDF-site te gaan >> 

++++++++++++++++++++++++++++++++++

01-09-04  Kort afscheidswoord geweigerd op ECCB-congres
Ter gelegenheid van het ECCB-congres in Groningen (augustus 2004) vroeg Kortlandt de organisator schriftelijk toestemming om een kort afscheidswoord te mogen spreken. Dit verzoek werd geweigerd. In plaats daarvan werd Prof. Jan van Hooff uitgenodigd om in zijn slotrede tijdens het congres enige lovende woorden aan Kortlandt te wijden.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

CommunicatiebureauNieuwsAntwoordenPortfolioPrijzenKortlandtContact